Nooit eerder speelden we in zo’n kort tijdsbestek alle drie onze voorstellingen. Maar dat gaat deze herfst dus gebeuren. Omdat het in alle drie de gevallen nogal wat verhalen en liedteksten behelst, is dat op z’n minst een uitdaging. Ik vertrouw echter op dat de meeste tekst op de “harde schijf” in mijn geheugen staat. En in noodgevallen is daar nog altijd de tablet van Fer.
Dat moet ook maar eens gezegd: Fer is mijn steun en toeverlaat, mijn hoop in bange dagen, mijn muzikale vriendje, en mijn pianist. Ik mag dat zeggen: “mijn pianist”. Mick Jagger kreeg ooit een klap voor zijn kop van Charley Watts omdat hij hem in een interview introduceerde als “mijn drummer”. Watts repliceerde dat hij Jagger ook nooit “mijn zanger” zou noemen. Fer maakt er gelukkig geen probleem van zodat ik minder op mijn woorden hoef te letten.
De Reje, Witte Lelies en De Beecht, ons euvre in volgorde van ontstaan, passeert deze herfst dus de revue. De Reje, over mijn muzikale roots, Witte Lelies, over mijn vaderschap, en De Beecht, over de achterkant van mijn medaille. Voor wie een van de drie nog niet heeft gezien is dit een uitgelezen mogelijkheid. Al zijn de locaties niet steeds langs de deur.
Verder informatie over plaats, tijd, entree en reserveringen vind je in de speellijst op deze site.
Inhoudelijke informatie over de drie voorstellingen elders op deze site.
